Ciąg dalszy uzależnienia

Inka21, Pika 15, Jasia i Tucha
proszę niech każda posłucha.
Ciepło , spokojnie jak u mamusi.
Siedzę przy kompie i wszystko mnie kusi.
Czytam jakie macie zmartwienia?
Co w domu jest do zrobienia?
Jakie też smutki tu przeżywacie?
Również radości jakie macie?
Każdemu uchyliłbym nieba,
może komuś coś potrzeba?
Służę radą i pomocą,
w dzień a jak trzeba i nocą.
Coraz krótsze dni bywają,
właśnie tu przyjaciele się spotykają.
Powiem Wam zupełnie szczerze,
że w przyjażnie takie wierzę.
Jak przysłowie stare mówi,
tylko złość i nienawiść nas zgubi.
Wielkie Żarcie ktoś wymyślił,
Jak to dobrze, wszystkiego nie uściślił,
Każdy ma jakieś życzenia,
wszyscy dążymy do ich spełnienia.
Kiedy wszyscy ciężko pracują,
panie w domach też harują.
Same bywają często w domu,
niepotrzebne już nikomu?
Ale sekret jeden znają,
na Wielkim Żarciu się spotykają.
I wtedy jak jedna rodzina,
każdy rozmawia bo jest przyczyna.
Przepisami się wymieniają,
rady sobie udzielają,
radośnie obiad szykują,
nie są same , poplotkują.
I tak codziennie pani do kompa siada,
choć przez minutkę sobie pogada.
Ja również przy kompie wiszę,
to co zobaczę zaraz opiszę.
Na pamiątkę, dla pamięci,
niech wesoło wszystko się kręci.
Coraz dłuższe są wieczory,
trzeba zajrzeć do komory.
Co jesienią przyniesione?
Czy już wszystko przerobione?
Kiedy zima już nastanie
wtedy przyjdzie wymyślanie.
Ale po to Wielkie Żarcie mamy,
że do niego zaglądamy.

Dodaj komentarz

Zaprojektuj witrynę taką jak ta za pomocą WordPress.com
Rozpocznij