Najmilsze nasze w WŻ Panie.
Połączyło nas tu gotowanie.
Niech każdy też się dowie,
że są miedzy nami Panowie.
Bo cóż to za ciasto by było,
gdyby drożdży się nie dołożyło.
Strony rozrastają się stale
a nam nie nudzi się wcale.
Wręcz odwrotnie, dobrze się mamy.
Jest nas dużo lecz się poznamy.
Co chwila inna stronka się otwiera,
wyznajemy co komu doskwiera.
Jeden ma marzenia,drugi zmartwienia.
Jeden ma gości, inny coś do pieczenia.
Przepisami i radami się wymieniamy,
bo taka przyjażń jest między nami.
Teraz wszyscy zmartwienie mają,
bo wielkie święta się przybliżają.
Wigilia, to święto dla całej rodziny,
trzeba szykować, szkoda godziny.
Przepisy sobie wymieniamy,
różne tradycje rozpowszechniamy.
Inne są na południu inne na zachodzie.
My nie ulegamy obcej modzie.
Jak tradycja u nas nakazuje,
każda Pani dwanaście dań szykuje.
Jest więc karp, ozdoba stoła
a wkoło niego zastawa wesoła,
barszczyk, pierożki, suszone gruszki,
krokiet, rosołek i coś też z puszki,
kutia,śledzik, karp w galarecie,
co jeszcze? Dużo, sami wiecie.
Panie z kuchni dyrygują,
panowie i dzieci po domu się snują.
Lecz pomoc paniom dają,
noszą na stoły i rozstawiają.
Lecz tak myślę, czy tak to składnie?
Nie wrzucamy wszystkiego nieładnie?
Bo nie tylko dla żołądka to strawa,
ale dla oczu powinna być zabawa.
Bo od jakości ułożenia zależy,
jak wygląda talerzyk, czy świeży.
Od tego jak na talerzu podamy,
radość dla oczu mamy.
Goście pochwalą te przystrajanie
a może nam tu zdjęcie zostanie?
Więc apel ogłaszam taki.
Zróbcie piękne zdjęcie , dla posmaki.
Niech to będą zdjęcia przez Was robione,
oczywiście zanim danie będzie zjedzone.