Lajan tu umarł i już tu nie wróci,
jednych to uraduje, innych zasmuci.
Lecz jeśli mi tutaj wejść pozwolicie,
to sobowtóra jego tu zobaczycie.
Może nie taki, może zmieniony,
lecz jest wesoły i do tego szalony.
Rymowaniem też radość sprawi,
może się uda, że nawet rozbawi.
Wolny
od trosk, lekki jak puch,
sam, a bawić może za dwóch.
Wystarczy tylko, nim się poznamy,
koniec swarów i nikomu nie przyganiamy.
Żadnych rozumów tutaj nie zjadam,
po prostu, tak dla zdrowia
sobie gadam.
Więc jeśli już mi pozwolicie,
zaczynamy nowe, na WŻ życie.
Serdeczne ukłony wszystkim tu składam,
dobrze, dobrze, już tyle nie gadam.
Wierszokleta czy Poeta? 