Koniec wakacji, urlopy też się już skończyły,
słoneczne, gorące dni takie wspaniałe były.
Ileż tych niezapomnianych wspomnień mamy,
teraz na spotkaniach relacje z nich tutaj zdamy.
Wieczorami sterty zdjęć oglądać razem będziemy, 
wracamy do codzienności chociaż tego nie chcemy.
Dni się skróciły, chłodem porannym też zaciąga,
pokropi deszczyk, ciepłe słoneczko też wygląda.
Przygotować wyprawki, dzieci do szkoły wyprawić,
tam też będą wspominać i dobrze się tym bawić.
Zajrzeć należy do spiżarni, półki też przygotować,
zajrzeć na działkę, ryneczek, zaczniemy gotować.
Sprawdzone przepisy przewertować też musimy,
zebrane owoce, grzyby, warzywa w słoje włożymy.
W naszej kawiarence dzielmy się historią zdarzeń,
cieszmy się z codzienności i swoich ukrytych marzeń.
Podzielmy się tym wszystkim co nas raduje i boli,
wspólnie znajdziemy radę, która pomóc nam pozwoli.
Szanujmy się, w kawiarence rodzinną moc mamy,
tutaj się spotykamy, dobrze bawimy i doradzamy.

Rodzice, babcie, dziadkowie, ciocie, wujkowie, czy pamiętacie?
macie dzieci, wnuki, siostrzeńców, bratanków, czy je znacie?
Siostrzenice, bratanice, wszystkie dzieci przecież tak kochamy,
One mają wkrótce swoje święto, czy o tym wszyscy pamiętamy?
Dzieci to nasza wspólna przyszłość, to w starości ich oparcie,
okażmy im swoją miłość, radośnie, z uśmiechem, otwarcie.
Od lat pięćdziesiątych obchodzimy Dzień Dziecka na świecie,
to dzień, kiedy obdarowujemy je upominkami, ale to wiecie.
Ten radosny dzień spędzamy z dziećmi na wesołej zabawie,
na spacerach, w zoo, ogrodach, w lesie i na zielonej trawie.
W tej naszej rzeczywistości, każdy dzień jest dniem dziecka,
lecz w tym ważnym dniu, dużo nam daje wspólna wycieczka.
Dzieci oczekują przyjemności, prezentów, na to tak czekają,
dobrze spędzony czas w tym dniu na długo zapamiętają.
Ważne są chęci, pomysły dobrej zabawy, tej obecności z nimi,
wspólnie spędzony czas i to wszystko co tylko dla nich robimy.
Pamiętajmy o wszystkich dzieciach, wszystkie przecież kochamy,
te chore, zaginione, samotne, bezdomne, im też pomagamy.
Spędźmy ten świąteczny dzień tak by dzieci dobrze zapamiętały,
a gdy dorosną, taką tradycję świętowania swoim przekazały.

Lato, kochane lato z atrakcjami już na nas czeka,
do urlopu jest tak daleko a ten  czas powoli ucieka.
Całe rodziny długo nad swoimi urlopami myślały,
góry, jeziora, las, chętnie by się tam razem wybrały.
Do lata jeszcze chwila, słoneczko już mocno świeci,
warto więc wyjść na spacer, zabrać ze sobą dzieci.
Park, las, działka, wszystko to ulgę nam przynosi,
podziwiać przyrodę, oddychać, pogoda o to prosi.
Jest też okazja, letnie stroje panie mogą promować,
sprawdzić rozmiary, jeszcze czas nowe przygotować.
Zadbać o swoją dietę by atrakcyjnym wyglądem kusić,
wiadomo, to takie trudne ale warto się do tego zmusić.
Rowerek, spacerek, ruch nikomu przecież nie  zaszkodzi,
ciało się nam rozrusza, opali, będziemy po prostu młodzi.
Cieszmy się z każdej danej nam chwili bez żadnej troski,
odrzućmy kłopoty, wystawmy na słoneczko swoje noski.
Warto wykorzystać każdą chwilę, tak odpoczywać chcemy,
od zmartwień, pracy, polityki, radości wręcz pragniemy.
Urlopy wymieńmy na relaks, prace domowe zostawiamy,
zabierajmy rodzinę i spokojnie sobie razem odpoczywamy.

Krzyż Wlkp ma szczęście, już nowy lokal istnieje,
pięknie usytuowany, odnowiony i coś się dzieje.
Wchodzimy do środka, miły aromat się snuje,
apetyczny zapach, czystość, serce się raduje.
Przestronny bufet, za nim kuchnię całą widzimy,
rzadki jest to widok i tylko odrobinę się dziwimy.
Za ladą zgrabnie się uwija Manuela, dania warzy,
na naszych oczach szykuje smakołyki, ryby smaży.
Na tablicy wybór ryb, których cena wręcz szokuje,
ryby morskie i słodkowodne, sam widok już smakuje.
Krewetki na maśle, rybki z cytryną, usta się uśmiechają,
tylko prawdziwi smakosze ten smak ryb rozpoznają.
Są dania dla dzieci, każdemu coś z nich zasmakuje,
napoje zimne i gorące, czasu się tu nie marnuje.
Jesteście ciekawi gdzie taka Świeża Rybka istnieje?
To ulica Stanisława Staszica, tam to wszystko się dzieje.
Jest i telefon 797 639 653 wszystkiego się dowiemy,
zamówimy wcześniej dania i wszystko smacznie zjemy.
Serdecznie polecam lokal, wart jest zainteresowania,
przemiła obsługa i tyle jest do skonsumowania.

Szybko czas biegnie, My na wiosnę pilnie czekamy,
na zieleń, słońce, śpiew ptaków a tu zimno mamy.
Spoglądamy na słonko, zamglone, nieśmiało świeci,
wszędzie chmury, deszcz, niech ciepły wiatr przyleci.
Dość już mamy chłodu o ciepłej wiośnie marzymy,
na kobierce kwiatów, tulipanów, kiedy to zobaczymy?
Przebiśniegi, stokrotki, tulipany, to zwiastuny wiosny,
zielone trawy i krokusy, które będą w niej wtedy rosły.
Cudowne bazie które na wierzbach już rozkwitają,
swoim widokiem Święta Wielkanocne zapowiadają.
Widok nadchodzącej wiosny, ciepła, miłością wieje,
to takie miłe uczucie, przyjazne, dobrze się dzieje.
Wiosna obudzi w nas nowe pasje, wycieczki, spacery,
wyjdziemy do ogródków, lasu, cisza i …. szmery.
Trel ptaków, przekomarzanie, gwar, gniazda budują,
zakładają rodziny i widać jak doskonale się czują.
My zrzućmy ciepłe ciężkie szaty, będziemy swawolić,
zachowamy się jak dzieci, wiosna może nam pozwolić.
Spotkajmy się z przyjaciółmi, życzliwość niech się budzi,
wybaczmy swoim wrogom, niech zapanuje miłość u ludzi.
Zbliżające się święta poświęcimy dla całej naszej rodziny,
przygotujmy się na ich godne uczczenie, zostały godziny.
Spotkamy się przy stole, życzenia jajeczkiem sobie złożymy,
to są tradycyjne święta a My w ich tradycję wierzymy.

Odszedłeś
Andrzeju……..

Ta
wiadomość o chorobie, na rodzinę jak grom spadła,
czy jest
to prawda? Andrzeja okrutna choroba dopadła?
Na
nic ukrywanie, ta podstępna choroba atakuje skrycie,
to bardzo
ciężka choroba, może odebrać jedyne życie.
Trafiłeś do
szpitala, w chorobie tam kroki się kieruje,
niezbędna pomoc
lekarska, badania, może życie uratuje.
Zbadali wnikliwie,
podali lekarstwa, na oddział przyjęli,
z pełną troską i
zaangażowaniem tutaj się Tobą zajęli.
Jednak wykryli, rak,
tragedia, co robić , wszyscy wołamy,
będziemy walczyć o
Andrzeja, tak szybko się nie poddamy.
Choroba
jest podstępna, rak kąsa i nadal Andrzeja toczy,
na
ustach mamy jeszcze pocieszenie a łza policzki moczy.
Trzymaj
się Andrzej, wszystko co możliwe dla Ciebie
zrobimy,
takiego samotnego, smutnego, nigdy Ciebie nie
zostawimy.
Choć starałeś się być mocny, przed litością
się broniłeś,
to jednak z naszych odwiedzin, wizyt, bardzo
się cieszyłeś.
Jeszcze twój uśmiech, walka, wielką
nadzieję w nas budziła,
lecz choroba postępowała,
nieubłagana na prośby była.
Widać było w Tobie wielką wolę
życia, to ona jeszcze walczyła,
niestety coraz słabszy
ciałem  już byłeś, już moc Cię opuściła.
Andrzej,
sam widziałeś jak Cię wszyscy serdecznie kochamy,
jak nam
wszystkim było smutno gdy tak z Tobą rozmawiamy.

Andrzej,
pamiętasz wszystko…..

I jak film w przyśpieszonym
tempie przed oczami przelatuje,
młodzieńcze plany i tak się
jakoś samo to wszystko snuje…
Zawsze rodzinnie,
w gronie przyjaciół życie mieć chciałeś,
wiemy jak było,
miałeś ich wszystkich i tak ich kochałeś.
Dlaczego? Dlaczego
tak boleśnie z tym życiem tak się dzieje,
jest nam dzisiaj
bardzo smutno i nikt się teraz nie śmieje.

Odszedłeś
Andrzeju….

Pogodzony z losem, pożegnałeś
nas bo Bóg Cię już wzywa,
już nie ma żadnego bólu, rwaniem
w Tobie się nie odzywa.

Odszedłeś Andrzeju…..

Pamięć
o Tobie w sercach na wieki zatrzymamy,

Spoczywaj
w spokoju, My tu obecni, pamiętamy.

Krzyż
Wlkp

25
luty 2018 r

Koledzy
z ROD Bratek i Kolejarz

Tak miło jest codziennie tu na WŻ bywać,
wypić kawę i do znajomych się odzywać.
Codziennie prognozę pogody tu podajemy,
bo jak jest u każdego, to sami zaraz wiemy.
Można zadać też szybkie, ciekawe pytanie,
co zrobić mamy dobrego dziś na śniadanie,
Z czego pyszny obiad przyszykować mamy
a co na deser dobrego, smacznego podamy.
Kawkę czy lurę razem wirtualnie pijemy,
pożartujemy, z potknięć się pośmiejemy.
Mamy zmartwienie, to się nim dzielimy,
będzie lżej, wspólnie biedzie zaradzimy.
Na porannej kawce własne ciasta królują,
lecz gotowe i  swojskie też się nie marnują.
Zamiast kręgosłup mamy leczyć lekami,
to czekoladkę po łyku na ból wypijamy.
Kiedy tak wszyscy tutaj razem wpadają,
muszą uważać, zeza z ciekawości dostają,
Gdy w kuchni garnki, zastawę  ustawiamy,
komp mamy włączony, na WŻ zerkamy.
W pracy palce same na klawisze się pchają,
już są na WŻ, same szybko, radośnie klikają.
Ciekawość i przywiązanie, mówcie co chcecie,
wszędzie dobrze, ale najlepiej jest na WŻ-cie.