Przemija piękne lato skąpane w deszczu i słońcu,
wspomnień o wczasach, wakacjach i laby końcu.
Nadchodzi złota jesień ze swoimi bogatymi kolorami,
spadającymi liśćmi, które teraz gonimy z grabiami.
Kasztanowce i dęby już swoje owoce zrzucają,
dorodne, dojrzałe, dzieciom się teraz przydają.
Na polach smugi dymu, nisko się teraz snują,
wykopki ziemniaków, bogate zapasy się szykują.
Ogniska na polu, znak, że ziemniaki pieczemy,
odrobina soli i ze smakiem je wspólnie zjemy.
Z pól, ogrodów już pora zbierać jesienne plony,
robić przetwory, zimą każdy będzie zadowolony.
Wiewiórki pilnie orzechy do swojej dziupli znoszą,
szpaki przed odlotem ostatni winogron wynoszą.
W kuchniach ruch, na zimę przetwory szykujemy,
przyjdzie długa zima, ze smakiem wszystko zjemy.
Coraz dłuższe noce, mgły i taka zimna szaruga,
nadchodzi  powoli zima, będzie zła i do tego długa.
Jeszcze mamy okazję, do lasu na grzyby biegamy,
są prawdziwki, podgrzybki, maślaki, pilnie zbieramy.
Czas przygotować opał, w kominku już napalimy,
będzie cieplutko a my sobie wesoło pogawędzimy.
Lea2, serdecznie Ci za podpowiedź dziękuję,
podrzuciłaś temat a ja to teraz właśnie rymuję.

Faleza,
Ustronie, pogoda, te słowa się przewijają,

liczą
się dni, Seniorzy na doroczny wyjazd czekają.

Nadszedł
ten niedzielny poranek, zaraz jedziemy,

jak
będzie w Ustroniu Morskim, sami się dowiemy.

Droga
spokojnie mijała, przerwa w podróży też była,

drobny
deszczyk nam kropił, grupa się dobrze bawiła.

Wreszcie
dojechaliśmy, wszyscy walizki za sobą ciągnęli,

choć
zasapani lecz zadowoleni, odpocząć by już chcieli.

Paweł,
gospodarz Falezy, uśmiechem nas częstował,

jak
członków rodziny, uściskał i serdecznie ucałował.

To
takie miłe chwile gdy spotykają się przyjaciele,

nie
wybrzydzamy, przystosowani, nam nie trzeba wiele.

Domki
przygotowane, czyściutko i miękkie tapczany,

wewnątrz
zmiany, działa Paweł, jest taki kochany.

Wszyscy
rozlokowani, czas już na pełną integrację,

wyciągamy
zapasy, jest wesoło, czekamy na kolację.

Długo
było jeszcze słychać jak się wszyscy cieszymy,

towarzystwo
było wspaniałe, więc dobrze się bawimy.

Pierwszy
dzień pobytu na ciepłej plaży spędzamy,

słonecznie,
ciepła woda, żadnej nudzie się nie damy.

Odważne
dziewczyny, roznegliżowane, Leon na czele,

wybiegli
na plażę, nura do wody, biorą sobie kąpiele.

Ile
było śmiechu, uciechy gdy Lusia w wodzie swawoliła,

jak
pewna obfita część ciała z kostiumu się uwolniła.

Dzień
minął bez innych wydarzeń, spotkania były,

śpiewy,
spacery, wieczorne rozmowy wesoło bawiły.

Dzień
drugi słoneczny, niebo w błękitnym rozkwicie,

kobiety
na plaży, mężczyźni na piwie, to jest życie.

Pogoda,
słonecznie, spokojnie i brak dużej fali,

lecz
słychać jakieś wołanie, coś się dzieje w oddali,

to
tylko Irenka straszy, równowagę straciła na fali.

Wystraszona,
sytuacją oszołomiona, wody się nałykała,

dobrze,
że w pobliżu był Leon, sama się chyba by bała.

Poranek
minął jak wystrzelona strzała, południe nastało,

idziemy
na stołówkę, barszczyk, będzie się go dolewało.

Kuchnia
posiłki smaczne,doskonałe, nam zawsze szykuje,

każdy
posiłek inny, doprawiony i dobrze nam smakuje.

Po
sali Madzia jak jasny meteor błyskawicznie biegała,

zjadłeś
jedno danie, już nowy zestaw wnet dostarczała.

Po
sutym obiadku, Seniorki nad morze hurmem ruszyły,

złapać
na ciało słoneczka, moczyć nogi, dobrze się bawiły.

Marysia
i Irenka poezją, krzyżówkami się zafascynowały,

przy
czytaniu, rozwiązywaniu, spędziły tak dzień cały.

Wieczorem
kolacja, na tarasie polaków nocne rozmowy,

ciepły
wieczór, dobra kawa, towarzystwo, temat gotowy.

Trzeci
dzień pobytu, cudownie piękne słoneczko, aż praży,

czas
zabrać leżaki, kocyki i udać się w kierunku plaży.

Żadnej
fali, ciepła woda, tylko przy brzegu lekko faluje,

cisza,
brak wiatru, ciepły piasek, każdy dobrze się czuje.

Każdy
we własnym zakresie czas organizuje jak lubi,

jedni
czytają, inni spacerują a inny opalenizną się chlubi.

Chórek
pod dyrekcją Irenki wesołe piosenki wyśpiewuje,

jest
tak przyjaźnie, słuchamy, nikt więc czasu nie marnuje.

Wieczór,
wycieczka kolejką, czas nam szybciej zleci,

fajna
jazda, pogwizdujemy, sami bawimy się jak dzieci.

Już
czerwona rzeczka a w około komarów bzykanie,

są
złośliwe, kąśliwe i nie ma żadnego lekarstwa na nie.

Dzień
czwarty, choć nocka burzę rano nam zapowiadała,

wyszło
rano słoneczko, pogoda nic się nie zmieniała.

Znów
od rana tłumy na plażę z krzesełkami się szykują,

parawany,
napoje, kapelusze, gazety, słońca nie marnują.

Plaża
zajęta, jedni plażowicze leżą, inni po plaży śmigają,

a
dwie nasze dziewczyny na sęku siedzą, rozkosz mają.

Pora
na obiadek a na nim kasza, doskonała, każdemu smakuje,

Marysia
używa śliniaczka, takiej kaszki już nie wypluje.

Odpoczywamy,
na drodze słychać sapanie, wózek się toczy,

ciekawe,
kto go tak pcha, nasz Prezes? Przecieram oczy.

Będzie
zabawa, Prezes z Pawłem już się o nią starają,

obaj
na wyścigi wszystko szykują i smakołyki już dostarczają.

Po
sutym obiadku, wszystkie Panie pilnie kreacje szykują,

ma
być dzisiaj dobra zabawa więc wszyscy sobie pobalują.

Jest
już nasz muzyk, instrumenty rozstawione, gramy,

jaka
dobra muzyka, towarzystwo a my zabawę kochamy.

Wirują
już pary, tańce też solo, wszystko jest na wesoło,

nasza
wspólna zabawa, wspólne śpiewy, robimy też koło.

Zabawa
trwała do późnego, szkoda, że tylko wieczora,

nadeszła
jednak taka chwila i rozstać się była już pora.

Nastał
dzień piąty, choć nocka była wietrzna i deszczowa

wszyscy
wyspani, zadowoleni, nikt w domku się nie chowa.

Wyszło
jasne słoneczko, wiatr ciepły zawiewa, tak miło,

jeszcze
ostatni spacerek na plażę, ostatnie zakupy, fajnie było.

To
był wspaniały tydzień, za miłą gościnę wszyscy dziękujemy,

Paweł
i Twoja załoga, pamiętajcie, znowu tu przyjedziemy.

Jan
Łapiuk

Klub
Seniora, Krzyż Wlkp

27.08.-02.09.2017
r Ustronie Morskie

Faleza,
Ustronie, pogoda, te słowa się przewijają,

liczą
się dni, Seniorzy na doroczny wyjazd czekają.

Nadszedł
ten niedzielny poranek, już jedziemy,

jak
będzie w Ustroniu Morskim, sami się dowiemy.

Dojechaliśmy,
wszyscy walizki za sobą ciągnęli,

zasapani
lecz zadowoleni, odpocząć by już chcieli.

Paweł,
gospodarz Falezy, uśmiechem nas częstował,

jak
członków rodziny, uściskał i serdecznie ucałował.

To
takie miłe chwile gdy spotykają się przyjaciele,

nie
wybrzydzamy, przystosowani, nam nie trzeba wiele.

Domki
przygotowane, czyściutko i miękkie tapczany,

wewnątrz
zmiany, działa Paweł, jest taki kochany.

Wszyscy
rozlokowani, czas już na pełną integrację,

wyciągamy
zapasy, jest wesoło, czekamy na kolację.

Długo
było jeszcze słychać jak się wszyscy cieszymy,

towarzystwo
było wspaniałe, więc dobrze się bawimy.

Bliskość
morza, czas na ciepłym piasku spędzamy.

Spacery
po wodzie, piasku i do tego się opalamy.

Kuchnia
posiłki doskonałe nam zawsze szykuje,

każdy
posiłek inny, doprawiony i dobrze smakuje.

Po
sali Madzia jak meteor błyskawicznie biegała,

zjadłeś
danie, już nowy zestaw wnet dostarczała.

Dni
są podobne, ciepło, czas na plaży spędzamy,

na
niespodziankę Pawła, niecierpliwie czekamy.

Będzie
zabawa, Prezes z Pawłem już się starają,

na
wyścigi szykują i smakołyki już dostarczają.

Po
sutym obiadku, wszystkie Panie kreacje szykują,

ma
być zabawa więc wszyscy sobie pobalują.

Jest
już muzyk, instrumenty rozstawione, gramy,

dobra
muzyka, towarzystwo a my zabawę kochamy.

Wirują
pary, tańce też solo, wszystko jest na wesoło,

wspólna
zabawa, wspólne śpiewy, robimy też koło.

Zabawa
trwała do późnego, szkoda, że tylko wieczora,

nadeszła
jednak chwila i rozstać się była już pora.

To
był wspaniały tydzień, za miłą gościnę dziękujemy,

Paweł
i Twoja załoga, pamiętajcie, znowu tu przyjedziemy.

Hej! Wakacje! Dlaczego one  tak szybko już mijają,
jeszcze słońce jest wysoko a dni już się skracają.
Wiosną z daleka wróciły do gniazd nasze bociany,
wylęgły się już młode a każdy bociek jest kochany.
Kwiaty zaścieliły łąki, kolorowego blasku przydały,
są takie piękne i zapach od nich bije wspaniały.
Ogrody, działeczki, warzywami zostały obsiane,
już wyrosły, czas je zbierać, słoiki są szykowane.
Kończy się okres cudownego letniego leniuchowania,
relaksu w terenie, nad wodą i wieczornego kochania.
Czas przygotować spiżarnie, wygotować też słoje,
zacząć robić przetwory, one nie będę tylko Twoje.
Żal tylko lata, że tak szybko wszystko już upływa,
woda, las, przygoda, tylko wspomnieniami się wzywa.
Wracają też dzieci, wnuki, nasze słoneczka kochane,
stęsknieni już jesteśmy, czekamy z radością na nie. 
O deszczach, wichurach, klęskach, pamiętać nie chcemy,
obejrzyjmy zdjęcia o miłych chwilach się tyle dowiemy.
Zabawy, śmiech, grilowanie o tych chwilach pamiętajmy,
nadejdzie znowu czas urlopu, na niego więc czekajmy.
Nim miną wakacje, wszystkim dobrą radę jeszcze damy,
zachowajmy ostrożność, bezpiecznie do domu wracamy.

Dlaczego widzę, że takie smutne miny teraz wszyscy mamy?
Zimno, deszczowo, wietrznie, na ładną pogodę czekamy?
Pogoda jest zmienna lecz roślinki wręcz radośnie szaleją,
rosną bez opamiętania, pachną, deszcze niech im leją.
Znajdziemy sobie pilne zajęcia, w kuchni albo w ogrodzie,
za chwilę zmieni się pogoda, opalanie  będzie w modzie.
Czas zacząć urlopy, dzieci radzę wysłać na wypoczynek,
spotkać się ze znajomymi, do zabawy będzie przyczynek.
Wieczorne spotkania na działce, na biwaku, na kajaku,
nawet komary nie będą dokuczać, niech siedzą na krzaku.
Zostawmy zmartwienia, domowe problemy niech odpoczywają,
nabierajmy sił, świętujmy, lato mamy a dni nam mijają.
Niech każdy w tym czasie odpoczywa. Jak? Sam wie,
nad wodą, w lesie, podróży, u rodziny i gdzie tylko chce.
Pamiętajcie tylko aby wszystko dobrze się nam  skończyło,
wrócić z wojaży zdrowym, wypoczętym i było nam miło.
Utrwalcie wspomnienia, aparaty przecież wszyscy mamy,
będzie co wspominać gdy po powrocie znów się spotkamy.

Wielkanocne śniadanie

Taki świąteczny
dzień, na długo sobie zapamiętamy,

wstaje słoneczko a My
poranek z nadzieją witamy.

Zmęczeni lecz radośni
z prac które zostały wykonane,

uświetnią nasze
starania na to świąteczne śniadanie.

Rodzina już dawno
wstała, odświętnie się też ubierają,

wpierw strawa duchowa,
do kościoła się wybierają.

Powrót i gwar w
mieszkaniu, stół zastawiać należy,

świąteczne potrawy na
stół gdzie baranek już leży.

Stół a na nim potraw
co chwila przybywa,
lodówki pustoszeją i zapasów w nich
ubywa.
Rodzinne, świąteczne, dla wszystkich
śniadanie,
święconka, jajeczko i czekanie właśnie na
nie.
Kolorowo na talerzu, pisanki oczy przyciągają,
obejrzeć
je, ręce same się do nich wyciągają.
Biały obrus, bukszpanem
dookoła przybrany,
na nim baranek z chorągiewką jest
ustawiany.
Pod nim zielona łączka z rzeżuchy zrobiona,
przy
nim wazon ze srebrną bazią wstawiona.
Przy nich koszyczek
pisankami wypełniony
i talerzyk z jajeczkami w ćwiartki
pokrojony.
Wszystkie potrawy głęboki sens posiadają,
bo tak
bogate jadło, przetrawić pomagają.
Mięso, wędliny, sery,
ciasta i góry słodyczy,
malowane jaja i baranki jako stołu
strażnicy.
Świętujmy więc, niech ten czas wesoło
upływa,
niech panuje pokój, radość i trosk niech ubywa.

Każda pogoda ma swoje          tajemnicze zakątki,
inne zimą, latem, jesienią        snują się jej wątki.
Minęła zima, chociaż  czasami        śniegiem sypie,
jest zła, że musi odejść, na wiosnę      okiem łypie.
Wiosna śmiało wkroczyła, słońcem         i kwiatami,
nie martwi się  zimnem, jest  urocza      z baziami.
Wszystko w przyrodzie się budzi, zielenią    tryska,
z każdym dniem cieplej, wiosna w rozkwicie bliska.
Śpiew ptaków, ruch przy gniazd budowaniu, wiosna,
my szczęśliwi, spacery, opalanie, chwila    radosna.
Upływają kwietniowe dni, do świąt już   zmierzamy,
jest tyle przygotowań a my się tak bardzo staramy.
Posiać zboże aby baranek    miał wygodne posłanie,
ugotować jajeczka i przygotować    przyozdabianie.
Święta już za pasem, każdy    coś dobrego szykuje,
przygotować się do tradycji, tak   historia nakazuje.
W czasie Świąt przejadać się jednak    nie musimy,
wyjdźmy na spacer, z rodziną, odpocząć     lubimy.
W śmigus-dyngus,każdą pannę i panią   polejemy,
będzie wesoło i razem się z tego       pośmiejemy.
Życzę więc dużo zdrowia, pogody     ducha i hartu,
szczere te moje życzenia, do spełnienia, bez żartu.

Marzec, to miesiąc nowych narodzin, budzenia się do życia,  
to czas przywitania cudownej wiosny,  nowych szat szycia.
Przylot ptaków, budowa nowych gniazd, i taka    tęsknota,
za słoneczkiem,   ciepłem,   zabawą,        to wiosny robota.
Ciekawskie roślinki     już od dawna    skromnie wyglądają,
w słoneczku otwierają płatki,     tak nieśmiało      zakwitają.
jeszcze chwila,   czas,    jeszcze     deszcz i króluje      błoto,
czasem potrzebne parasole     lecz wychodzimy      z ochotą.
Nie czas marudzić,    cieszyć się        z każdej chwili możemy,
wszystko się zmieni,      przyroda żyje      a my tego chcemy.
Nie tylko,     że przyroda się rozwija    lecz i radość przynosi,
to czas dla rodziny    gdzie kobiety      na piedestał się wnosi.
Jest też szczególny dzień,     Dzień Kobiet      które kochamy,
dla nich tracimy głowy,    majątki i w nich        się zatracamy.
Dla pięknych kobiet    powodzenie w życiu        ale i wydatek,
wszystko kosztuje    aby mieć        spokój i do tego dostatek.
Są kobiety płaczące    gdzie rodzą się   same kłopoty i zdrada,
lecz na wszystko   gdy przyjdzie wiosna       znajdzie się rada.
Dzisiaj się cieszyć będziemy     wszak Panie           tutaj mamy,
na ich kochane pracowite ręce,      serdeczne całusy składamy.
Kochane panie, panienki, dziewczyny, przyjmijcie hołdy nasze,
te skromne kwiatki,   prezenciki         w takim miłosnym czasie.

Miło jest czytać gdy ulubione        dziewczyny biją brawa,
lubię pisać o wiośnie, działce,      i o tym jak rośnie trawa.
O wodzie, lesie gdzie tyle cudów dookoła się teraz  dzieje,
o czaplach, kormoranach, bocianach i  jak żaba się śmieje.
Spójrzmy na szpaki, pracowite, rozśpiewane, dom budują,
to radośni goście, wczesną wiosnę doskonale    już czują.
Radosne szpaki koncert na głośne       gwizdanie ogłosiły,
białe łabędzie, są takie     dostojne i szary żuraw taki miły.
Gwar, świergot, gwizdanie, radosny    szum w przyrodzie,
wszyscy wiosnę po swojemu witają, bez słów o  bojkocie.
Drzewa nie są gorsze, pączki, listeczki też      wystawiają,
choć jeszcze nieśmiało ale       ciepłe promyki już zbierają.
Przebiśniegi, przebojem z ziemi wyskakują, zapach   nęci.
już pierwsze muszki skrzydełka grzeją, ile w nich    chęci.
W wodzie też ruch, ścigają się rybki za muszkami skaczą,
ciekawe czy wędkarzy z wędkami nad brzegiem   zobaczą.
Znikajmy z domu, czas na rodzinny spacer,   wychodzimy,
z uśmiechem, każdy wiosnę inaczej widzi, ależ to   lubimy.
Jeszcze tylko jeden moment, jeszcze     tylko mała chwila,
przebiorą się dziewczyny, zwiewnie, i podobne do motyla.