Wierszokleta czy Poeta?

Protal19 Dobre rady pomagają.

Zimowa aura wciąż straszy nas śniegami,

lecz nam nie straszna, mówiąc między nami.

My swoje wiemy, sylwetki sobie kształtujemy,

na naszej diecie, zdrowe produkty tylko jemy.

Sympatycy przy diecie nam wciąż kibicują,

patrzą na nas i do tej diety się przekonują.

Pytań zadają bez liku, bo chęci już mają,

jeszcze tylko waga, przepisy i się odchudzają.

Stresują się sami, ważenie wciąż uskuteczniają,

na wadliwe wagi, bez przerwy wciąż narzekają.

Nowi Protale i Protalki, po co się stresujecie?

Nie waży się codziennie, czy tego nie wiecie?

Raz w tygodniu, kiedy sposób jedzenia zmieniacie,

wtedy dopiero na wagę oczy swoje zwracacie.

Jeśli zaleceń Dukana przestrzegać będziecie,

wtedy dopiero spokojnie sobie schudniecie.

Woda i przepisy protalowe tylko pomagają,

precz sól i słodycze, dopiero się ciała odchudzają.

A wiosna za płotem, słoneczko przyświeca,

ta myśl o szczupłej sylwetce wręcz podnieca.

Skupcie się zatem, na tym co na stół podajemy,

nie grzeszymy, to i również wcale nie tyjemy.

Wiosno!!! Wracaj, na Ciebie czekamy.

Zima chyba do cna zwariowała,
niż za niżem nam przygotowała.
Nic nie cieszy, choć tak chcemy,
to przez zimę, wszyscy to wiemy.
Kiedy zniknie to całe badziewie,
czy ktoś przypadkiem tego nie wie?
Rano za okno strach spoglądać,
bo jest zimno i jak ma wyglądać?
Wieczorem mróz wciąż zapowiadają,
w nocy opady śniegu, o tym gadają.
Niż wygodnie się tutaj usadowił,
nie odchodzi, chyba się zadomowił?
Opału już zaczyna nam brakować,
każdą drobinę węgla trzeba szanować.
Ciepło się ubierać codziennie musimy,
w innym wypadku kataru się nabawimy.
W zaciszu, słonko może i już grzeje,
ale ogólnie źle się coś z nim dzieje.
Przyroda pazury nam swe pokazała,
jak długo będzie jeszcze dokuczała?
Nic się nie chce, chyba zaklniemy,
to przez chandrę, o tym, dobrze wiemy.
Dajcie nam słońca, jego porządamy,
zimy dość już serdecznie mamy.
Wiosno! Gdzie Ciebie do anielki nosi,
Przychodź! Każdy o ciepło Cię prosi.
Niech kwiaty już się rozwijają,
One swym zapachem radość dają.
Trawy niech się już zielenią,
ten biały kolor na zielony zmienią.
Drzewa niech szumem nas budzą,
gwarantuję, te szumy mi się nie znudzą.
Te ciężkie ciuchy niech w szafie lądują,
zdrowia i nerwów już nam nie psują.
Ludzie! Może się razem sprężymy,
tą zimę precz, za morze wyrzucimy?
Uśmiech na twarzach wtedy się pojawi
a radość do życia sama się wnet zjawi.
Będzie radośnie, o tyle więc prosimy,
przyjdź Wiosno a my Cię już uczcimy.

Bo……… a może? Lot 2010/9

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standardowy;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Już dość tej zimy
wszyscy mamy,
jeszcze chwila i nosy pospuszczamy.
Humor opuścił te nasze domowe mury,

Dzień się budzi i jest taki ponury.
Za oknem deszcz o szyby się tłucze
a ja ze złości pod nosem sobie mruczę.
W czarnych humorach wszystko obserwuję,
do tego jeszcze post, gdzie więc zabaluję?

Ferie się skończyły,
dzieci do domu wróciły,
hałas w domu, bo gdzie się będą bawiły?
Działki śniegiem lub wodą są całe zalane,
drzewka jeszcze całe, nie są przycinane.
Tak tęsknię za słońcem, pogodą, ciepłotą
a tu, gdzie wyjdziesz, nic, tylko błoto.
Ręce wręcz ze złości się zaciskają,
lecz oczy.. one tak za wiosną spoglądają.
Nieśmiało, i to jest właśnie wspaniałe,
wychodzą krokusy, przebiśniegi, takie małe.
Może one ten nerw w humor zamienią,
to nasze nastawienie do zimy odmienią?
Szansę więc chyba tej wiośnie damy,
na ciepło, słoneczko i kwiaty zaczekamy?

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

Lecz dość już tego
marudzenia,

Jest ważna nowina do
ogłoszenia.

Promyk słoneczka co w
marcu błyska,

To chwila spotkania,
na koncercie, bliska.

Rok cały, kartki z
kalendarza zrywałem

I nadszedł ten dzień,
radosny, doczekałem.

Dzień Kobiet, zawsze
czcić będziemy,

Ile Wam, kobietom
zawdzięczamy, wiemy.

Życzenia, kwiatki,
całusy Wam składamy,

Ten dzień jest hołdem,
jeden taki mamy.

Niech ten dzień
będzie dla Was miły,

Byście były radosne i
doskonale się bawiły,

By mężczyźni Wam drogę
kwiatami słali

I w swych uczuciach
do Was byli stali.

W uśmiechu, bez
troski przez cały rok trwały

I znowu tego
wspaniałego dnia doczekały.

Więc wszystkie panie,
nadstawcie dłonie,

Składam tam cmoka,
rumieniec płonie.

Witajcie Panie na koncercie.

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

Wszystkie tutaj panie,
serdecznie witamy,

Usiądźcie wygodnie, dzisiaj
koncert damy.

Czasu nie stracicie, dobrze
o tym wiecie,

Będzie tu wesoło, przy tym
odpoczniecie.

Oczekują panie, na dobrą zabawę

A artyści z tego , zdają sobie sprawę.

Wszystko więc zrobimy, głośno zaśpiewamy

Bo dla was kochane, szacuneczek mamy.

Cieszą się już panie,
gwarnie przybywają,

Są zadowolone, że artystów
znają.

W zeszłym roku były, dobrze
się bawiły

Nic nie zapomniały, znów
zobaczyć chciały.

Światła przygasają, panie już klaskają,

Koncert się zaczyna, One radość mają.

Do tego wszystkiego, muzyka przygrywa

Raduje się serce i do tańca wzywa.

Na scenie artyści, szybko się zmieniają.

Śpiewają piosenki i rymem gadają.

Wszyscy się bawimy, radość z tego mamy,

Że na Waszych ustach, uśmiech utrwalamy.

Upływają chwile, zaraz się żegnamy,

Jeszcze zaproszenie , jedno dla was mamy

Jeśli dobrze było, to my się cieszymy

znów zrobimy koncert i Was zaprosimy.

Wspomnień czar…

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

Gdy panie były młode, to miały ten swój wdzięk,

I miały też urodę, nie skłamię choćbym pękł.

Tak bardzo się starały, by panną nie być już,

Urodę podkreślały i z sadzy miały tusz.

Dziś, panny oraz panie, by szczęście w życiu mieć,

Musicie nas pokochać i wiedzieć czego chcieć.

Usteczka malowały, by lśniły niczym cud

I takie były słodkie, jak ten najsłodszy miód.

I wszystko naturalne, pachniały niczym kwiaty,

Odwiedzić taką pannę, to mogli tylko swaty.

Dziś, panny oraz panie, by szczęście w życiu mieć,

Musicie nas pokochać i wiedzieć czego chcieć.

Rodzice pilnowali, by nie zachodził łotr,

Więc panny ukrywali, stawiając wielki płot.

Atrakcji było wiele, by pannę zdobyć tą,

Ominąć te przeszkody i sam być tylko z nią.

Dziś, panny oraz panie, by szczęście w życiu mieć,

Musicie nas pokochać i wiedzieć czego chcieć.

Więc wszystkie dla zasady, broniły cnoty swej,

Wspaniale flirtowały, lecz tego było mniej.

Te czasy romantyczne, swój urok jednak miały,

Panny były nieśmiałe, lecz cudnie całowały.

Dziś, panny oraz panie, by szczęście w życiu mieć,

Musicie nas pokochać i wiedzieć czego chcieć.

Jak to z Seniorami jest…..

Normal
0
21

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

<!–
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
p.MsoListBullet, li.MsoListBullet, div.MsoListBullet
{margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:0cm;
margin-left:18.0pt;
margin-bottom:.0001pt;
text-indent:-18.0pt;
mso-pagination:widow-orphan;
mso-list:l0 level1 lfo1;
tab-stops:list 18.0pt;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
/* List Definitions */
@list l0
{mso-list-id:-119;
mso-list-type:simple;
mso-list-template-ids:2146181766;}
@list l0:level1
{mso-level-number-format:bullet;
mso-level-style-link:"Lista punktowana";
mso-level-text:;
mso-level-tab-stop:18.0pt;
mso-level-number-position:left;
margin-left:18.0pt;
text-indent:-18.0pt;
font-family:Symbol;}
ol
{margin-bottom:0cm;}
ul
{margin-bottom:0cm;}
–>

Piękne życie spędzają seniorzy,

Na balangach upływa im czas.

Zasłużyli na chwilę relaksu,

Zasłużyli bo taki to wiek.

Kiedy
wstąpisz do klubu seniora,

Wtedy poznasz
co daje ci los,

Tam muzyka
upaja jak wino

I zabawa
radosna też trwa.

Wszystkie panie szacunek tam mają,

Każda piękna i młoda tu jest,

I ten uśmiech, każdego zniewala,

I ta radość w seniorach co trwa.

Jeśli
zechcesz ich kiedyś odwiedzić,

To zakochasz
się właśnie jak ja,

Pozostanie na
zawsze wspomnienie

I ulotna ta
chwila co trwa.

Znów seniorzy ruszają gdzieś w drogę,

Autobusem, przez góry, przez las,

Odpoczynku się chwila należy,

Bo to czeka każdego z nas.

Odpoczynku się chwila należy

Bo to czeka każdego z nas.

Protal 18 Znowu narzekacie?

Do tablicy mnie wszyscy wołają,

na nowy wierszyk w wątku czekają.

Solidnie więc się do tego stosuję,

już piszę, czasu ni chwili nie marnuję.

ta nasza dieta cuda już zdziałała,

tyle kilogramów od nas precz zabrała.

Jednak są tutaj nieposłuszne dusze,

na temat słodyczy, kopię z nimi kruszę.

najgorsze jest to cukrowe przyzwyczajenie,

dupka od tego rośnie, ale to zmartwienie.

Gimnastyka ciała wagi też nie rusza,

człek by poswawolił, przeszkadza mu tusza.

Zamartwiać się z tego powodu nie musimy,

wystarczy nie grzeszyć a wagę wnet ruszymy.

Zima odchodzi, już lżej się ubieramy,

im więcej schudniemy, więcej odsłaniamy.

To jest właśnie ten motor co nas goni,

ten co grzeszy, czas tylko tu trwoni.

Przecież można tyle zajęć wykonać,

zająć ręce, duszę i z głodu nie konać.

Butla mineralnej wody, zielonej herbatki,

i już luźniejsze są na nas szmatki.

Uśmiech na twarz więc przywołujemy,

z takim uśmiechem z nadwagą wojujemy.

Popatrzmy optymistycznie. Lot 2010/8

Normal
0
21

MicrosoftInternetExplorer4

Humor pod zdechłym azorkiem mamy,
żadnej, radości, chyba się nie poddamy?
Optymistycznie na świat spojrzeć musimy,
zaczniemy się śmiać, to zimie dokuczymy.
Za oknem coś pada, lecz czas upływa,
zaczynają się roztopy i śniegu ubywa.
Tęsknym wzrokiem za słońcem wodzimy,
jacyś zgorzkniali wszyscy chodzimy.
Lecz jest miejsce, do którego zmierzamy,
to nasza kawiarenka, tutaj się spotykamy.
Może za często jest teraz samotna, omijana,
jednak ta atmosfera, taka wszystkim znana.
To ciepło z kominka, którym się lubujemy,
ten cały wystrój, i to zmarnować chcemy?
Tutaj wypić kawę, nalewką się częstować,
spotkać się na chwilę, poplotkować.
Wszystkich nadal zapraszam, przybywajcie,
o wiośnie, słońcu i kwiatach tu pogadajcie.
Optymizm niech w kawiarence zawita,
z uśmiechem, radością, każdy się wita.
Kiedy tu wszyscy znowu się spotkamy,
pesymizm, smutek, precz od nas wygnamy.

Prywatne kółka na WŻ

Jak to miło, takie prywatne kółko mieć,

czuć się docenionym jak w bloku cieć.

Każdy chce słodzić, łasy pochwały,

że dostał wierszyk, osobiście i to cały.

Więc od rana, do wieczora kadzimy,

tak miło się robi gdy sobie słodzimy.

Kółka powstają jak grzyby w lesie,

okrągłe, trójkątne, foczaste, echo je niesie.

Już chętni deklaracje do kół składają,

niedowiarki z boku, stoją i się uśmiechają.

To nie blaga, niech się każdy przekona,

że stojąc na boku, bez kółka wnet skona.

Śpieszcie się, pierwsi weteranami zostają,

zaś Ci z końca, na szczyt się nie dopchają.

Znowu będą zgrzyty, że znajomości mamy,

że znowu się w mniejsze koła zbieramy.

Coś mi się zdaje, że znów się pokłócimy,

przecież zadymę na WŻ, bardzo lubimy.

Bo wszystko jest proste, wygładzone,

żadnych kłótni a gdzie dni są szalone?

Kontrowersyjne wątki tutaj wstawiamy,

zamiast dyskutować, to się wszyscy wściekamy.

Może więc kółka różnice zniwelują,

niech zatem wszyscy, do takich się zapisują.

Wiadomości…… czyli.. WŻ-we ploteczki. Lot 2010/7

Normal
0
21

MicrosoftInternetExplorer4

Ciepło z kominka całą kawiarenkę owiewa
a tu następny już lot i pomysł dojrzewa.
Jakie tematy prócz zimy i śniegu snujemy?
Może tak w skrócie o wszystkim poplotkujemy?
Jak kiedyś, gdy w maglu pościel maglowano,
wszystkie ploteczki tam na ucho szeptano.
Tylko pamiętać o zasadzie, jaką tutaj mamy,
złośliwie nikomu nigdy nie dokuczamy.
Wątków i stron tyle się na WŻ namnożyło,
że z braku czasu, nie wszystkie się odwiedziło.
Więc wieczorkiem, kiedy przy kawie siadamy,
grzejemy się naleweczką, to porozmawiamy.
O wielkim świecie przez WŻ założonym,
o czasie w pracy, domu oraz tu
spędzonym.
Czy czasu zbytnio nie marnotrawimy,
kiedy tu choć na chwilkę ale wchodzimy.
Czy pobyt na stronach nam pomaga,
czy raczej rozproszona w wątkach uwaga.
Czy nasze zwierzątka fluidy wysyłają,
kiedy tak wszyscy je karmią i głaskają?
Czy odpocząć po pracy tutaj możemy,
choć to świat wirtualny i być w nim chcemy?
Więc wiadomości ze stron zbieramy,
w dobrym humorze czas tutaj spędzamy.