Cał dzień deszcz okna siekł,
przyszedł wieczór, popadał śnieg.
Chłodno się jakoś zrobiło,
na dworze nieprzyjemnie było.
Drzwi mocno zamknęłem w chałupie,
od tej wilgoci aż w kościach łupie.
Grzejniki do oporu poodkręcałem,
błogiemu lenistwu się oddałem.
Rano dzisiaj za okno wyjrzałem,
jest śnieg, dwa stopnie minus miałem.
Ciepłą pościel opuścić musiałem,
z pieskami wyjść miałem.
One zaś chęci nie miały ,
moje łóżko mi pozajmowały.
Przy kompie sobie zasiadłem
i na pomysł wierszyka wpadłem.

Moja Ksantypo, przez Ciebie pouczony,
wychodzę jutro na dwór, będę dotleniony.
Przyzwyczajenie do jedzenia zmienię,
jestem grubasek, to w jarosza się odmienię.
Płatków z mleczkiem zjem miseczkę,
surówkę, jabłuszko, czarną kromeczkę.
Tak rano dobrze będę nakarmiony,
spacerek z pieskami i będę dotleniony.
W czasie spaceru trochę poskaczę,
rozejrzę się w  koło, coś nowego zobaczę.
Po powrocie do kompa, tak rozanielony.
popełnię nowy wierszyk szalony.
Będzie to wierszyk pełen radości,
może zabawię nim wszystkich gości.
Moi mili nadziei nie stracicie,
kiedy tu znowu do mnie zajrzycie.

Och! Barbara, Barbara,
Każdy poznać Cię stara.
Górnicy szczególnie się starali,
Twoje imię na patronkę wybrali.
Czy to w dzień czy nocą,
Każdemu biegnie z pomocą.
Lubi swobodę myślenia i działania.
Pracowita, nie straszne jej zadania.
Niezależna,lojalna, bez gadania.
Tajemnicza, pewny charakter ma.
 Basia radę sobie zawsze da.
Więc z okazji Twojego święta,
Każdy o Tobie pamięta.
Dzisiaj to hucznie uczcimy,
Bo każdą Basię bardzo lubimy.

Och! Wysłuchałem tych spowiedzi.
Teraz wiem co w każdym siedzi.
Macie w jedzeniu różne różności,
zaspokoić głód i mieć przyjemności.
Z wielu grzechów rozgrzeszyć wypada,
np.taka czekolada.
Środki w niej zawarte,
są zjadania warte.
Ci co ją zjadają,
mózg swój pobudzają.
Kuchnia wschodu czosnek preferuje,
wie co robi,zdrowiem częstuje.
Sery zalety i wady mają,
próchnicę zwalczają lecz kalorii dostarczają.
Orzeszki ziemne, a fe!
Jeszcze rakiem zarażę się.
Ogórki to kuchni podstawa
i dla kosmetyki sprawa.
Kawa, są zalety i wady jej picia,
wszystko zależy od jej spożycia.
Budzi podniecenie, serca drżenie,
cholesterol sprowadza
i ogólnie przeszkadza.
O papryce można mówić same zalety.
Nie ma wad? Niestety.
Sól i słońce,
zdrowia dwa końce.
Ograniczamy cukry i nięsa spożycie,
solimy solą morską i kopalną,to życie.
Majonez,choć go tak lubimy,
będzie zdrowiej jak go ograniczymy.
Grzyby choć nam tak smakują,
mają związki chemiczne i zdrowie rujnują.
Wina też zalety i wady mają,
zdrowe, kiedy się nie nadużywają.
Przyprawy smak dają
zdrowie poprawiają,
pieprz wzmacnia układ krążenia,
papryka,leczy błon śluzowych przekrwienia,
cynamon,na wzdęcia i niestrawności
jest świetny,na stołach niech gości.
Gorczyca do gorącej kąpieli,
grypę od Ciebie oddzieli.
Ogólnie Wam wszystkim radzę,
przyprawy do wszystkiego wsadzę.
Proszę,tych Waszych grzechów słuchałem,
ogólnie są zdrowe i rozgrzeszenie dałem.
Wszystko użyte w umiarze,
nie podlega żadnej karze.

No! A teraz drogie panie ,
weż pan miarę panie Janie.
Każdą panią obmierzymy i zważymy.
Spadek w pasie i na wadze zauważymy.
Violcia6 wpis zrobiła,
że chętnie by się odchudziła.
Na apel 555 najszybciej odpowiedziała,
bo dobrą dietę dla siebie miała.
Violcia6 się zachwyciła.
Teraz schudła ? Czy utyła?
Tyle pań zaraz gromadnie się zgłosiło,
każda chce by jej coś ubyło.
Nawet Bahus się załapał,
czyżby nadwagę złapał?
Rok już od tego czasu minęło.
Czy ktoś spadł z wagi ? Czy go wydęło?
Uważam, że najwyższa już pora.
Sprawdzić! Szczuplutka? Czy kawał potwora?
Jeśli dieta zmieniła w szczupłe figury,
to hop! siup! Violcia6 do góry.

Kiedy kompa załączamy,
w Wielkie Żarcie zaglądamy.
Bo te strony w sobie mają,
że przepisy dostarczają.

     ref.Żarcie,Wielkie Żarcie
            ja przy kompie tkwię uparcie
            mam ochotę moi mili,
           byśmy zawsze się bawili.

Kiedy bieda nas przydusi,
każdy myszkę w ogon dusi.
Już przyjaciół ma w około
jak tu teraz jest wesoło.

    ref.Żarcie, Wielkie Żarcie,
           ja przy kompie tkwię uparcie,
          mam ochotę moi mili,
          byśmy zawsze się bawili.

Zgrana grupa z nas się tworzy,
 żadna bieda nam nie grozi.
 Wszyscy sobie tu ufamy,
 każdej biedzie radę damy.
   
   ref.Żarcie, Wielkie Żarcie,
         ja przy kompie tkwię uparcie,
         mam ochotę moi mili,
        byśmy zawsze się bawili.

Gdy w realu się spotkamy,
o jedzeniu pogadamy,
wymienimy doświadczenia,
zapraszamy do jedzenia.

   ref. Żarcie, Wielkie Żarcie,
          ja przy kompie tkwię uparcie,
         mam ochotę moi mili,
        byśmy zawsze się bawili.

Ale Terra narobiła,
temat porządków poruszyła,
że sprzątanie już zaczyna.
Kupuje prezenty! Jaka przyczyna?
Bo okres świąt się rozpoczyna.
Żeby nie nabawić się stresu ,
zaczęła od założenia dresu,
rękawy podkasała,
do pracy się zabrała.
Żeby spokojnie po świętować,
wcześniej chce sobie popracować.
O różne pomysły prosi,
bezczynności nie znosi.
Agulina , zwariować się nie dała,
za czytanie książki się zabrała.
ABA się pochwaliła,
że przez cały rok porządki robiła.
Zawsze radę sobie dała,
nigdy się nie przepracowała.
Gdy plany ołówkiem opisuje,
żadna jej chwila się nie zmarnuje.
Borgia, lenistwo Cię opanowało?
Nic nie robić tylko by się czytało?
Inka21 chwilę wolną miała,
całe święta sobie zaplanowała.
Ekkore kłopot z głowy ma,
porobi uszka, nawet sto dwa.
Uszkami wszystkich obleci,
bo bardzo to lubią dzieci.
Smakosia, jak nick wskazuje,
ona się cieszy, wszystko smakuje.
Najlepiej by zrobiła,
gdyby na choinkę się gapiła.
Jednak w kupę się zebrała,
wszystko już zaplanowała.
Jadkin się smuci, przykro się stało,
że na święta finansów ma mało.
Lecz chociaż miło czas spędzacie,
bo wszyscy się tak kochacie.
Asiu! Zamiast biegania,
spokojnie zrób przygotowania.
Bo kto spokojnie planuje
 ten czasu nie marnuje.
Ona zamiast mięsa smażyć
siada i zaczyna marzyć.
Słodka Mruczka z Polski wyjechała,
i co? Będzie z dala święto spędzała.
Tylko polskie jedzenie smakuje,
wszystko jest, a opłatka brakuje.
Shoffix zamiast przygotowania,
zaczyna od filozofowania.
Indianina z ziemniakiem porównuje,
ciekawa jak który smakuje.
Agapis, głowa do góry.
Mamusia patrzy przez chmury.
Jej by przykro było,
gdyby się świąt nie zrobiło.
Taka już kolej przychodzi,
 że przyjdzie czas i każdy odchodzi.
Więc uśmiech na twarz niech powraca,
zapomnisz jak będzie praca.
No proszę Jasia humor ma,
Nas wszystkich serdecznie pozdrawia.
Więc się z tego cieszymy,
razem niczego się nie boimy.
Alman dobrze zrobiła,
że porządki zakończyła.
Teraz będzie odpoczywała
i z nas może się śmiała?
Angela, wszystkie panie chwaliła,
Mikołajowi pierniczki umyła?
KikaGD , z góry wszystko planowane,
szybciutkie choinki ubieranie,
potem można odpocząć od znoju,
siedząc przed choinką w pokoju.
Spiżarnia zapełniona ,
a ona zadowolona.
No proszę Agulina się ruszyła
,książkę czytać skończyła,
Trzeżwo na wszystko spojrzała.
Co?! Ja będę harowała?
Naszykuję z przesadą i wyrzucała?
Więc luz sobie dała .
Będzie odpoczywała.
O jest Marynik, sam się zjawił.
Żona piecze pierniki, on będzie je trawił.
Żeby odpocząć się Wam udało,
to co pisałem przeczytać dało.
Może zamiast pośpiechu,
będziecie mieć trochę uśmiechu?

Dziwna jest moja poranna gimnastyka.
Zamiast na spacer, w myszkę się klika.
Lecz mam szczerą nadzieję,
że ze mną się żle nie dzieje.
Wiem jaka tego jest przyczyna,
ale to tylko Wasza wina.
Tak wspaniałą  grupę ludzi poznałem,
że się do kompa przywiązałem.
To poranne codzienne klikanie,
uważam, że ma pewne zadanie.
Chciałbym, abyście moi mili,
codziennie uśmiechnięci byli.
Jesteście taką kochaną zgrają,
bardzo uczynni, radę zawsze dają.
Nikt nie zostaje z kłopotem,
najpierw rada, robota potem.
Masz jakieś kłopoty?Życzenia?
Wszyscy dążą do ich spełnienia.
Jak w rodzinie wszyscy się troszczymy,
nikogo samego tu nie zostawimy.
Na każdy temat pogadamy,
na każdą biedę ratunek mamy.
Jest zima. Zbliża się świętowanie,
widać u Pań pełne zaangażowanie.
Tradycja nam świętować nakazuje,
więc żadna Pani dziś nie próżnuje.
Tak się starają, wypieki ustalają,
mięska szykują, rady sobie dają.
Porządki są też przed panami,
więc do trzepaka lecą z dywanami.
Spokojnie od Pań oczekują zadania,
wszystko dziś robią bez gadania.
Może do kompa rzadziej zaglądamy,
ale tyle roboty, przygotowań mamy.
Więc siedzę przed kompem i się nudzę,
wszystkiego się czepiam i marudzę.
Chciałbym abyście moi mili,
cały czas przed kompem byli.
Pocieszam się, że jak tylko skończycie,
wtedy przed kompem posiedzicie.
Melodię do hymnu poznamy
i razem wesoło zaśpiewamy.
Teraz chociaż od kompa z oddali,
włączcie głośniki, kolęd będziemy słuchali.

Dzisiaj świątecznie, w pełnej gali,

Renciści i emeryci się spotkali.

Okazja do spotkania jest doskonała.

Rok emeryta –  więc wiara się zebrała.

Ale tak jakoś wchodzą niemrawo.

Jedni zgarbieni, inni kulawo.

Na głowach siwizna jaskrawo świeci.

Innemu na głowie dokładnie włos leci.

Panie, Panowie, co tak nas mało?

Coraz mniej już nas zostało?

Spoglądam na twarze, smutne, pomarszczone,

Plecy zgarbione, ręce opuszczone.

Gdzie są Ci wspaniali zuchowie?

Każdy był potrzebny, każdy miał zdrowie.

Jak radośnie się wtedy pracowało.

Jak do służby się szło śmiało.

Ile mieliśmy wspaniałych marzeń.

Nikt nie liczył godzin i zdarzeń.

Zdrowie się miało, pracować chciało.

Lekarza? Najlepiej jak się nie widziało.

Ale godziny, dni, miesiące leciały,

Przyszły nerwy, stresy, zdrowie zabrały.

Zmieniały się Rządy, każdy nieśmiało,

Zaglądał do portfela, a tam tak mało.

Cóż lata wyrobiłeś, zdrowie straciłeś,

Pożegnali. Emerytem już byłeś.

Na bocznym torze mam stać?

Nic dla służby nie mogę już dać?

Samotnie mam czekać? W pokorze?

Jak chcesz, to zabierz mnie Boże.

Jednak nadzieja jeszcze zaświtała.

Grupa emerytów Stowarzyszenie zawiązała.

Skupiła emerytów w grupie,

Przecież weselej będzie nam w kupie.

Spotkania w gronie się zaczynały,

Dołączyły też panie i pomagały.

Cóż, nie tylko radośnie chwile spędzamy,

Coraz częściej kolegów żegnamy.

Właśnie teraz muszą mnie najść wspomnienia?

O Zenku, Stasiu, Mirku, Wojciechu, Ignacym,

Gieniu, Bogdanie, Alku, Tadeuszu, Zbyszku,

Władku i jeszcze tylu innych? Wam do widzenia.

Nowi emeryci, skończonej służby przybywają.

Oni są młodsi, oni nas pożegnają.

Przed oczami twarze przeleciały,

Przecież to już Komisariat cały.

Wracam ze wspomnień, jestem na sali.

Już widać gości, będziemy ich witali.

Witam więc Szefostwo, które z oddali,

Na nasze święto dziś przyjechali.

Witam również nasze drogie panie,

Oj, będzie ciężkie rozstanie.

Witam również miejscowego Szefa,

Będzie  radość i uciecha.

Witam Was koledzy emeryci wesoło,

Rozejrzyjcie się śmiało wokoło.

By nasze spotkanie radośnie trwało,

Satysfakcję każdemu dało.

Będzie nam również bardzo miło,

Gdyby Szefostwo informacjami się podzieliło.

Jakie podjęto dla nas kroki?

Jakie w przyszłości będą emerytur uroki?

Niech chociaż kilkoma słowami opowiadają,

A potem do stołu z nami siadają.

Lecz zanim uroczystość się zaczęła,

Jakaś cisza salę ogarnęła.

Tak w zadumie wszyscy stali.

Tego samego co ja doznali?

Każdy zamyślił się, to są wspomnienia,

Uczcijmy tych co odeszli minutą milczenia.

Inka21, Pika 15, Jasia i Tucha
proszę niech każda posłucha.
Ciepło , spokojnie jak u mamusi.
Siedzę przy kompie i wszystko mnie kusi.
Czytam jakie macie zmartwienia?
Co w domu jest do zrobienia?
Jakie też smutki tu przeżywacie?
Również radości jakie macie?
Każdemu uchyliłbym nieba,
może komuś coś potrzeba?
Służę radą i pomocą,
w dzień a jak trzeba i nocą.
Coraz krótsze dni bywają,
właśnie tu przyjaciele się spotykają.
Powiem Wam zupełnie szczerze,
że w przyjażnie takie wierzę.
Jak przysłowie stare mówi,
tylko złość i nienawiść nas zgubi.
Wielkie Żarcie ktoś wymyślił,
Jak to dobrze, wszystkiego nie uściślił,
Każdy ma jakieś życzenia,
wszyscy dążymy do ich spełnienia.
Kiedy wszyscy ciężko pracują,
panie w domach też harują.
Same bywają często w domu,
niepotrzebne już nikomu?
Ale sekret jeden znają,
na Wielkim Żarciu się spotykają.
I wtedy jak jedna rodzina,
każdy rozmawia bo jest przyczyna.
Przepisami się wymieniają,
rady sobie udzielają,
radośnie obiad szykują,
nie są same , poplotkują.
I tak codziennie pani do kompa siada,
choć przez minutkę sobie pogada.
Ja również przy kompie wiszę,
to co zobaczę zaraz opiszę.
Na pamiątkę, dla pamięci,
niech wesoło wszystko się kręci.
Coraz dłuższe są wieczory,
trzeba zajrzeć do komory.
Co jesienią przyniesione?
Czy już wszystko przerobione?
Kiedy zima już nastanie
wtedy przyjdzie wymyślanie.
Ale po to Wielkie Żarcie mamy,
że do niego zaglądamy.